paź
paź
Wypadanie włosów
Włosy są naturalną ozdobą każdego człowieka. Szczególnie kobiety przywiązują do włosów dużą wagę ponieważ dbanie o włosy jest oznaką dbania o siebie. Gdy mamy piękne i lśniące włosy podobamy się sobie i innym po prostu wyglądamy ładnie. Lecz obsesja na punkcie włosów jest uważana za zaburzenia psychiczne. Chorzy potrafią wyrywać sobie włosy o innym odcieniu od reszty lub te które w jakiś sposób wyróżniają się. W efekcie doprowadza to do powstawania łysych obszarów. W te sposób można doprowadzić do skutecznego uszkodzenia mieszków włosowych, skutki te są nieodwracalne. Do samoistnego wypadania włosów przyczynia się stres, nieodpowiednia dieta oraz niedobór witamin. Występują przypadki, w których osoba poddana na bardzo duży stres jak np. śmierć bliskiej osoby w bardzo szybkim tempie całkowicie łysieje. W niektórych takich przypadkach zmiany te mogą być nieodwracalne. Najczęściej jednak mieszki włosowe przechodzą w stan spoczynku wraz z wiekiem osoby, dlatego z wiekiem się łysieje. Dotyka to w szczególności mężczyzn i dopada to ich wcześniej niż kobiety. Zazwyczaj pierwsze łysienie można zobaczyć w okolicach kątów skroniowo czołowych, potem postępuje ku górze aż doprowadza do całkowitego wyłysienia. Dopiero utrata ponad stu włosów dziennie jest niepokojącym objawem.
sie
sie
Typy reakcji alergicznych
Według Gela i Coombsa można wyróżnić 4 typy reakcji alergicznych. Kryterium podziału stanowi mechanizm reakcji między antygenem (alergenem) a przeciwciałem lub uczuloną komórką; nie jest to więc podział etiologiczny. Chodzi tu zwłaszcza o reakcje początkowe, pobudzające dalsze procesy metabolizmu w ustroju. Typy: I, II i III zależą od reakcji antygenprzeciwciaio i zaliczają się do nadwrażliwości wczesnej. Natomiast typ IV reprezentuje reakcje typu komórkowego i zaliczany jest do nadwrażliwości późnej tj. takiej, która pojawia się u uczulonego osobnika dopiero w kilkanaście do kilkudziesięciu godzin po zadziałaniu antygenu. Typ I — reakcje typu anafilaktycznego, czyli natychmiastowe. Reakcje te zależą od obecności szczególnego rodzaju przeciwciał nazwanych reaginami. Tworzą je w znakomitej większości immunoglobuliny E (IgE). Jest to najnowsza, odrębna klasa immunoglobulin, wykrytych w surowicy krwi ludzkiej w 1966 r. IgE posiadają zdolność łączenia się z receptorami powierzchni komórek tucznych i bazofilów, wykazują zatem cytotropizm. Reakcję typu anafilaktycznego zapoczątkowuje połączenie się alergenu z cząsteczkami IgE przytwierdzonymi do powierzchni mastocytów. W wyniku tej reakcji uwolnione zostają z mastocytów potężne mediatory chemiczne: histamina, prostaglandyny, serotonina, czynnik chemotaksji eozynofilów oraz tzw. SRS-A (sow reacting substance of anaphylaxis) — który jest metabolitem kwasu arachidowego, silnie kurczącym oskrzela.
sie
sie
Pleśń i kurz domowy
Oprócz pyłków roślin ważną składową alergenów wziewnych stanowią spory pleśni i kurz domowy. Pierwsze saprofitują na roślinach uprawnych i spotyka się je na liściach, w ziemi i w nawozie (Alternaria, Hormodendrum i in.), lub też siedliskiem ich są piwnice, wy-ściółki materaców, stare puszki itp. (Ąspergillus, Pemcillium). Zarówno większość pleśni, jak i kurz domowy nie wykazują charakterystycznej dla pyłków roślin sezonowości występowania i stąd identyfikacja ich na podstawie wywiadu bywa trudna. Kurz domowy stanowi mieszaninę różnych składników: cząstek materiałów ubraniowych, dywanów, pleśni, złuszczonych naskórków ludzkich i zwierzęcych, bakterii i resztek pokarmowych. Ta różnorodność składników sprawia, iż nie udało się dotąd określić, który z nich odgrywa główną rolę alergizującą. Jeden z alergenów kurzu domowego został niedawno oczyszczony. Jest to glikoproteina, w której grupy £-aminowe lizyny podstawione są przez nisko cząsteczkowe aldozy. Przypuszcza się, że taka struktura chemiczna może być charakterystyczna również dla niektórych innych alergenów wziewnych.
sie
sie
Antygeny
Antygeny, które wyzwalają reakcje nadwrażliwości, nazywamy alergenami. Mogą one uczulać ustrój drogą oddechową (np. pyłki roślin), drogą pokarmową (np. truskawki, mleko, antygeny pasożytów jelitowych), poprzez skórę (kosmetyki, środki piorące) lub parenteralnie (ukłucia owadów, wstrzyknięcia surowic leczniczych). Mimo dużego rozpowszechnienia w otaczającym nas świecie, antygeny wywołują uczulenia tylko u niektórych ludzi (patrz atopia). Najczęstszą przyczyną uczuleń alergeny wziewne, tj. takie, które przedostają się do ustroju poprzez drogi oddechowe. Spośród nich na pierwszym miejscu wymienić należy pyłki roślin wiatropylnych. Pochodzą one z kwitnących traw, krzewów i drzew. Natomiast barwnie kwitnące rośliny o okazałych kwiatach, których ciężkie, mało lotne pyłki przenoszone są przez owady, a nie przez wiatr, wyjątkowo tylko są przyczyną alergii. Ziarna pyłków roślin wiatropylnych to zarodniki, z których każdy zawiera 2 jądra haploidalne, siateczkę endoplazmy, rybosomy i inne składniki struktury subkomórkowej. Średnica ich waha się od 20 do 60 j.m. Niektóre chwasty produkują ok. miliona ziaren pyłków dziennie, które wiatr rozprzestrzeniana obszarze od kilku do kilkuset kilometrów. W naszym kraju do pospolitych alergenów wziewnych należą: Wichłacz całoroczna (Poaannua), kupówka pospolita (Dactylia glomerata), żyto, kostrzewa łąkowa, szczaw pospolity, a drzew — wierzba, topola i brzoza.